Iranian Review for UN Studies

Iranian Review for UN Studies

ابهام در داوری‌پذیری و نقش آن در امتناع از اجرای آرای داوری در حقوق ایران: مطالعه تطبیقی با حقوق انگلستان و رویکردهای منتخب بین‌المللی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 حقوق خصوصی دانشکده حقوق دانشگاه غیرانتفاعی عدالت تهران ایران
2 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق دانشگاه عدالت
10.22034/iruns.2026.581516.1222
چکیده
ابهام در داوری‌پذیری می‌تواند در مرحله شناسایی و اجرای رأی داوری به یکی از مهم‌ترین مبانی مقاومت در برابر اجرا تبدیل شود؛ به‌ویژه هنگامی که با نظم عمومی، اعتبار و قلمرو موافقت‌نامه داوری، مسائل آستانه‌ای صلاحیت، و ابهام در خود رأی خلط شود. در حقوق ایران، فقدان تعریف روشن از داوری‌پذیری و تداخل آن با نظم عمومی و ایرادات صلاحیتی، پیش‌بینی‌پذیری اجرای آرای داوری را کاهش داده است. در مقابل، حقوق انگلستان و نظام‌های حامی داوری با اتکا به استقلال شرط داوری، اصل صلاحیت ـ صلاحیت، تفسیر مضیق جهات امتناع از اجرا، کنترل محدود قضایی، و سازوکارهای اصلاح و تفسیر رأی، ابهام را مدیریت می‌کنند. این مقاله پیشنهاد می‌کند حقوق ایران با تفکیک سه سطح ابهام، یعنی ابهام در موافقت‌نامه داوری و مسائل آستانه‌ای، ابهام در داوری‌پذیری و نظم عمومی، و ابهام در خود رأی داوری، و نیز با پذیرش سیاست حامی اجرا، کارآمدی و پیش‌بینی‌پذیری اجرای آرای داوری را تقویت کند.

واژگان کلیدی: داوری‌پذیری؛ نظم عمومی؛ اجرای رأی داوری؛ کنوانسیون نیویورک؛ صلاحیت ـ صلاحیت؛ استقلال شرط داوری؛ حقوق ایران؛ حقوق انگلستان.
کلیدواژه‌ها


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 11 مرداد 1405