جمهوری اسلامی ایران، در واکنش به حمله پیشین اسرائیل به سفارت ایران در دمشق که منتهی به شهادت تعدادی از فرماندهان عالی رتبه نظامی شد، در تاریخ 26 فروردین ماه طی حمله ترکیبی موشکی- پهپادی، چندین مکان نظامی را در سرزمینهای اشغالی مورد هدف قرار داد. با توجه به اینکه در حقوق بینالملل، اصل بر ممنوعیت تهدید یا توسل به زور نظامی است، اقدامات صورت گرفته تنها در صورتی قانونی خواهد بود که در قالب دفاع مشروع قرار گیرد. از این رو، این پژوهش در پی بررسی قابلیت اعمال شرایط دفاع مشروع بر حمله واکنشی ایران به اسرائیل است. حاصل مطالعات توصیفی- تحلیلی نویسندگان مؤید آن است که حمله اولیه اسرائیل به سفارت ایران در سوریه، مصداقی از حمله مسلحانه بوده که ایران را محق به دفاع مشروع کرده است و در نتیجه، ایران با رعایت سایر شرایط مندرج در ماده 51 منشور، از این حق خود استفاده کرده است.
عبدالهی,محسن و رشیدی,مهناز . (1403). دفاع مشروع در برابر حمله به اماکن دیپلماتیک: تفسیر یا توسیع منشور ملل متحد. Iranian Review for UN Studies, 5(1), 121-133. doi: 10.22034/iruns.2024.213203
MLA
عبدالهی,محسن , و رشیدی,مهناز . "دفاع مشروع در برابر حمله به اماکن دیپلماتیک: تفسیر یا توسیع منشور ملل متحد", Iranian Review for UN Studies, 5, 1, 1403, 121-133. doi: 10.22034/iruns.2024.213203
HARVARD
عبدالهی محسن, رشیدی مهناز. (1403). 'دفاع مشروع در برابر حمله به اماکن دیپلماتیک: تفسیر یا توسیع منشور ملل متحد', Iranian Review for UN Studies, 5(1), pp. 121-133. doi: 10.22034/iruns.2024.213203
CHICAGO
محسن عبدالهی و مهناز رشیدی, "دفاع مشروع در برابر حمله به اماکن دیپلماتیک: تفسیر یا توسیع منشور ملل متحد," Iranian Review for UN Studies, 5 1 (1403): 121-133, doi: 10.22034/iruns.2024.213203
VANCOUVER
عبدالهی محسن, رشیدی مهناز. دفاع مشروع در برابر حمله به اماکن دیپلماتیک: تفسیر یا توسیع منشور ملل متحد. IRUNS, 1403; 5(1): 121-133. doi: 10.22034/iruns.2024.213203
