Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 2 2 2019 07 01 Respect for Cultural Diversity Promotes Universality and Peace احترام به تنوع فرهنگی، جهانشمولی و صلح را ارتقاء می دهد 1 31 121927 10.22034/iruns.2019.121927 EN Mostafa Alaei PhD Candidate, International Law, Payam Noor University of Tehran; Ministry of Foreign Affairs of the Islamic Republic of Iran Journal Article 2021 01 04 Cultures and great religions are the building blocks of the human civilization in the current world with different disciplines which have an inherent right to preserve and develop their own principles within the common whole, i.e. diversity within universality. Although cultural diversity involves several dimensions, this article, mainly within the framework of the UN documents, seeks to elaborate on the essential importance of respect for cultural diversity and promoting the right to preserve and develop cultures and value systems within the imperatives of the universal values of human rights or the peremptory norms of international law. Furthermore, the author intends to make a structural linkage between the principle of respect for cultural diversity and consolidating peace at the international level. The article concludes that the international organizations such as the United Nations, the Non-Aligned Movement and the Organization of Islamic Cooperation should develop strategies and devise mechanisms to promote respect for cultural diversity as effective tools to make a better world. فرهنگ ها و مذاهب بزرگ، با نظامهای گوناگون، اجزاء تشکیل دهنده تمدن انسانی درجهان کنونی هستند. آنها دارای حق ذاتی برای حفظ وتوسعه نظامهای خود در چارچوب یک کلیت مشترک به مثابه تنوع در درون جهانشمولی هستند. اگرچه تنوع فرهنگی دارای ابعاد مختلفی است، لکن این مقاله قصد دارد عمدتا در چارچوب اسناد سازمان ملل متحد، اهمیت اساسی احترام به و ارتقاء حق صیانت از فرهنگها و توسعه آنها و همچنین نظامهای ارزشی در چارچوب بایسته های ارزش جهانشمولی حقوق بشر و یا قواعد تغییرناپذیرحقوق بین الملل را تشریح نماید. بعلاوه، نگارنده بر آن است که ارتباط ساختاری میان اصل احترام به تنوع فرهنگی و تحکیم صلح در سطح بین المللی برقرار سازد. مقاله حاضرنهایتا نتیجه گیری می نماید که سازمان های بین المللی از قبیل ملل متحد، جنبش غیر متعهدها و سازمان همکاری اسلامی می باید راهبردهایی را تدوین و مکانیزمهایی را جهت ارتقاء احترام به تنوع فرهنگی به عنوان ابزارهای تاثیر گذار برای ساختن جهانی بهترایجاد نمایند.

http://www.iruns.ir/article_121927_1e0e99c6d40f4e93b76f55d7a3749690.pdf

Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 2 2 2019 07 01 Non-Legally Binding Arrangements for Ballistic Missiles Control ترتیبات غیرالزام‌آور ازلحاظ حقوقی جهت کنترل موشک‌های بالستیک 33 70 121930 10.22034/iruns.2019.121930 EN Saeid Baghban Kondori Doctoral researcher in International Law, University of Tehran, Iran. 0000-0001-6390-4398 Journal Article 2021 01 04 The issue of Weapons of Mass Destruction (WMD) is not only an alarming concern, but appears to be a growing threat to the international peace and security. Ballistic missiles as prominent means of delivery for such weapons have compelled international community to seek arrangements for the control or supervision over WMD delivery systems. Construction of heretofore arrangements at the international level have not been conducive to binding compliance; they have proved less than effective in preventing non-compliance. The binding nature of controlling arrangements for WMD could be either legal or political. The question is then how a non-legally binding arrangement would contribute to non-proliferation of ballistic missiles. In pursuit of an answer for this question, this article compares the Missile Technology Control Regime; the Presidential Nuclear Initiatives; the Proliferation Security Initiative; and the Hague Code of Conduct so as to provide a detailed assessment of the effectiveness of political commitments among States. This article argues that States have increasingly demonstrated resistance to legally binding arrangements. In contrast, they have been more receptive to politically binding arrangements and more prone to what can be dubbed as soft law. While the effectiveness of political commitments in the community of States is a dubious debate, there, nonetheless, seems to be no alternative to a modicum of liability for achieving some kind of consented arrangement among States. تسلیحات کشتارجمعی صرفاً یک نگرانی هشدارآمیز تلقی نمی‌شوند، بلکه این نوع تسلیحات تهدیدی فزاینده برای صلح و امنیت بین‌المللی هستند. موشک‌های بالستیک به‌عنوان مهم‌ترین ابزار جهت تحویل چنین تسلیحاتی، اجتماع بین‌المللی را وادار کرده‌اند تا جهت کنترل و نظارت بر سامانه‌های تحویل تسلیحات کشتارجمعی ترتیباتی را ایجاد کنند. این ترتیبات بین‌المللی تا به امروز نتوانستند یک نظام پایبندی الزام‌آور ایجاد کنند و همچنین تأثیر قابل‌توجهی در مهار عدم پایبندی نداشته‌اند. ماهیت الزام‌آور ترتیبات کنترلی بر تسلیحات کشتارجمعی می‌تواند سیاسی یا حقوقی باشد. لذا سؤالی که مطرح می‌شود این است که چگونه ترتیبات غیر الزام‌آور ازلحاظ حقوقی می‌توانند در راستای عدم اشاعه موشک‌های بالستیک راهگشا باشند. در این پژوهش برای پاسخ به این سؤال «نظام کنترل فناوری موشکی»، «ابتکارات هسته‌ای ریاست جمهوری»، «ابتکار امنیت اشاعه» و «قواعد رفتاری لاهه» موردبررسی قرار می‌گیرند تا از این طریق ارزیابی دقیقی در این زمینه از میزان تأثیر تعهدات سیاسی میان دولت‌ها ارائه شود. در این پژوهش استدلال می‌شود که دولت‌ها در این حوزه به‌طور فزاینده‌ای از ترتیبات الزام‌آور حقوقی اجتناب می‌کنند؛ در مقابل ترتیبات الزام‌آور سیاسی را بیشتر ترجیح و تمایل بیشتری به حقوق نرم نشان می‌دهند. باوجوداینکه که مسئله تأثیر تعهدات سیاسی در اجتماع دولت‌ها هنوز قوام کافی ندارد، اما به نظر می‌رسد که فعلاً به‌منظور دستیابی به‌نوعی توافق رضایت‌بخش درزمینهٔ عدم اشاعه موشک‌های بالستیک، انتخابی به‌جز بهره‌گیری از تعهدات سیاسی برای دولت‌ها وجود ندارد.

http://www.iruns.ir/article_121930_c2503a6cf8a1ff184e18f4b0aa34b12b.pdf

Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 2 2 2019 07 01 The Impact of the European Union Neighborhood and UN Human Rights Policies on the Human Rights situation in Tunisia, 2011-2020 بررسی تاثیر سیاست همسایگی اروپا و سیاستهای حقوق بشری سازمان ملل متّحد بر وضعیّت حقوق بشر در کشور تونس 2020-2011 71 87 121931 10.22034/iruns.2019.121931 EN Pantea Mohebi Zanganeh Ph.D. Candidate of International Relations, University of Tehran Alipasha Ghaffari Ph.D. Candidate of International Relations, University of Tehran. Journal Article 2021 01 04 The European Neighborhood Policy (ENP) seeks, among other things, to promote human rights in the EU's closest eastern and southern neighbors. The European Union (EU) was formed in 1993. The ENP, on the other hand, was first outlined by the European Commission in 2003. Respecting human rights is considered to be one of the most basic criteria that Europe’s neighboring countries must meet, in order to join the ENP. This article examines the impact of the ENP on the human right situation in one of the EU’s neighbors in the south, Tunisia. It also assesses the extent to which Tunisia has been committed under relevant UN human rights conventions. This article argues that the EU has not been successful in distributing and promoting norms such as respect for human rights in Tunisia. It clarifies how the EU has failed to meet its main objectives with regard to the human rights situation in this country. سیاست همسایگی اتحادیه اروپاٍENP)(علاوه بر اهداف دیگر خود در پی ترویج و گسترش حقوق بشر در میان کشورهای نزدیک در مرزهای شرقی و جنوبی خود نیز می باشد. سیاست همسایگی اروپا در سال 1993میلادی شکل گرفت و ابتدا از سوی کمیسیون اروپا در سال 2003 طراحی و پیشنهاد داده شد .به منظور پیوستن به این سیاست احترام به معیار های حقوق بشری یکی از شروط پایه ای برای کشورهای مجاور اتحادیه اروپاEU در نظر گرفته شده است.مقاله حاضر به بررسی تاثیر سیاست همسایگی اروپاENP)(بر وضعیت حقوق بشر در یکی از مهمترین کشور های همسایه جنوبی اتحادیه اروپا یعنی تونس می پردازد.همچنین میزان پایبندی کشور تونس به کنوانسیون های حقوق بشری سارمان ملل متحد مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافته های مطالعه حاضر نشان می دهد که اتحادیه اروپا در گسترش و ترویج هنجارهایی نظیر احترام به حقوق بشر و هنجارهای مرتبط دیگر در کشور تونس چندان توفیق حاصل نکرده است .علاوه براین به روشنی چگونگی شکست اتحادیه اروپا در دستیابی به اهداف تعریف شده مرتبط با حقوق بشر نشان داده شده است.

http://www.iruns.ir/article_121931_546c56fb12dbb025081f4ebdad98fc1f.pdf

Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 2 2 2019 07 01 Iran’s Countermeasures to US Withdrawal from JCPOA and the Trigger Mechanism اقدامات متقابل ایران در برابر خروج ایالات متحده آمریکا از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) و مکانیسم ماشه 89 110 121932 10.22034/iruns.2019.121932 EN Faramarz Yadegarian M.A in Democracy and Human Rights from Institute for Social Sciences and Humanities, The Hague, Netherlands Journal Article 2021 01 04 The Joint Comprehensive Plan of Action or JCPOA can be considered the main source of new political tensions between Iran and the United States during Donald Trump’s administration. After Donald Trump's unilateral withdrawal from the Iran nuclear deal and official reimposition of all sanctions lifted as part of the deal, the Islamic Republic continued to remain committed to the deal. However, following cancellation of a multitude of commercial contracts and the failure of the INSTEX to meet Iran’s needs, the Islamic Republic of Iran took some gradual steps to reduce its nuclear commitments under the JCPOA. With the fifth step, Iran shall no longer consider itself bound to any restrictions imposed upon it under the JCPOA. In addition, Iran has often considered closing the Strait of Hormuz as a viable option among its security countermeasures. Despite Iran’s absolute right to respond in kind to violation of commitments by the US, the fact remains that such a course of actions by Iran would have significant international consequences and grave ramifications, such as re-imposition of all UN sanctions (consistent with Clause 8 of Security Council Resolution 2231), new additional measures/sanctions (according to Articles 41 & 42 of UN Charter), negative impact and adverse effects on the litigation Iran pursues against the United States (based on the Treaty of Amity, Economic Relations, and Consular Rights 1955) in the International Court of Justice (ICJ). Therefore, Iran’s best response strategy against violations of US commitments would be a legal one, such as taking action through the Joint Commission per clause 36, referring the dispute to the ICJ according to an agreement, and pursuing its Treaty of Amity case. برجام را می توان عامل اختلافات جدید سیاسی میان ایران و ایالات متحده قلمداد نمود. بعد از خروج دونالد ترامپ از این توافق چندجانبه و اعمال تحریم های یکجانبه علیه ایران، جمهوری اسلامی همچنان به تعهدات خود ادامه داد. اما بعد از لغو شدن تمام قراردادهای تجاری با ایران که نتیجه برجام بودند و همچنین شکست اینسکتس در برآورده کردن نیازهای ایران، جمهوری اسلامی اقدام به کاهش تعهدات هسته ای خود نمود. با آغاز گام پنجم، ایران دیگر خود را ملزم به رعایت مفاد برجام نخواهد دانست. بستن تنگه هرمز نیز بعنوان یکی دیگر از اقدامات متقابل همواره مورد توجّه ایران بوده است. اقدامات متقابل برای مقابله با نقض تعهدات با اینکه حق مسلم ایران است، امّا برای این کشور مسئولیت بین المللی و هزینه های زیادی در پی خواهد داشت. مانند بازگشت قطعنامه های پبشین سازمان ملل متحد مطابق با بند 8 قطعنامه 2231 و همچنین اعمال قطعنامه های جدید بر اساس مواد 41 و 42 منشور ملل متحد و این اقدامات متقابل بر روی پرونده نقض عهدنامه مودت، روابط اقتصادی و حقوق کنسولی 1955 که ایران علیه ایالات متحده در دیوان بین المللی دادگستری مطرح نموده و درحال بررسی است، تأثیر منفی خواهد گذاشت. بهترین استراتژی برای ایران برای مقابله با بد عهدی های ایالات متحده، اقدامات حقوقی می باشد. اقدام از طریق کمیسیون مشترک برجام مطابق بند 36 و یا ارجاع اختلاف به دیوان بین المللی دادگستری در قالب موافقتنامه و همچنین پیگیری حقوقی نقض عهدنامه مودت جزء بهترین استراتژی ها می باشند.

http://www.iruns.ir/article_121932_4dd2d5ef03b5f31c910a21357158f3ac.pdf

Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 2 2 2019 07 01 Book Review: Quelques points critiques concernant le livre De la Guerre Froide à la Cyberguerre نقد کتاب« از جنگ سرد تا جنگ سایبری» 111 131 121933 10.22034/iruns.2019.121933 EN Hassan Savari Assistant Professor, Tarbiat Modares University, Iran Journal Article 2021 01 04 Le livre intitulé « De la guerre froide à la cyberguerre », couvrant une période relativement longue, se compose d'articles portant sur les changements rapides et impressionnants de différents aspects du droit international au cours de cette période. Cet ouvrage, publié en 2014 par l’Edition Springer, est le résultat d'une conférence internationale portant particulièrement sur le droit international humanitaire. Sept chapitres forment le contenu du livre, dans chacun certaines questions laborieuses du droit international ont été abordées ; questions sur lesquelles les perceptions des juristes internationaux. Les différents articles ont été catégorisés dans sept parties : La première partie englobe deux articles: Le développement progressif du droit internationa1 : De la guerre froide à la cyberguerre (évolution du droit international de la paix et des conflits armés au cours des 25 dernières années)- Perspectives sur le droit international humanitaire. La deuxième partie avec le titre : L’autonomie et l’indépendance en droit international: une vieille boisson dans de nouvelles tasses, couvre trois écrits : کتاب «از جنگ سرد تا جنگ سایبری» شامل مجموعه ای از مقالات است که در خصوص تحولات سریع موضوعات گوناگون حقوق بین الملل، که در دو دهه اخیر بیشتر از سایر موضوعات در معرض تحولات پرسرعت نظری و عملی بوده اند، به رشته تحریر در آمده اند. اگرچه عناوین مقالات از تنوع زیادی برخوردارند اما وجه مشترک تمامی آنها این است که بطور مستقیم یا غیر مستقیم به مقوله امنیت بین المللی مربوط می شوند. در واقع هریک از نویسندگان از زاویه خاص خود به مباحث چالش برانگیز عناصر و مولفه های حقوق در جنگ، حقوق بر جنگ و .. نگریسته و آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده اند. مقالات مندرج درکتاب مذکور ضمن تبیین کاستی ها و خلاهای حقوقی زوایای ناپیدای موضوعات بشردوستانه و فضای مخاصمه، به خصوص نقاط هم پوشان حقوق بر جنگ و حقوق درجنگ، مطالبی قابل تاملی را در معرض خوانندگان قرار داده اند که ممکن است برای افرادی که با قالبهای ادراک سنتی و دولت محور حقوق بین الملل خوگرفته اند، غیر عادی جلوه کند. به موجب دیدگاههای نو، مرزهای سنتی نظریات حقوق بین الملل توسط برخی از نویسندگان در نوردیده شده است. از این مقالات می توان به «وضع حقوقی استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین»، « چالشهای مربوط به اهداف نظامی و غیر نظامی در مخاصمه»، «حدود قلمرو حاکمیت در زمان وقوع بلایای طبیعی و حقوق و تکالیف دولتهای ثالث در کمک به بلازدگان» و... که در کتاب مندرج است، اشاره کرد.

http://www.iruns.ir/article_121933_13e52828481d65a06c2ac6d4997b0b1c.pdf

Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 2 2 2019 07 01 Book Review on the Occasion of 40th Anniversary of Iran Iraq War: Iraq’s Aggression against Iran and the United Nations Position مرور کتاب: تجاوز عراق به ایران و موضعگیری سازمان ملل متحد 133 135 121934 10.22034/iruns.2019.121934 EN َAlireza Shams Lahijani Postdoctoral Fellow, Centre for International Studies, London School of Economics and Political Science. Journal Article 2021 01 04 The manuscript reviews Iraq’s Aggression against Iran And The United Nations Position through a generative reading as a valiant contribution to International Relations, International Law, history, and knowledge production. Such works are vital to have an encompassing view of the international, avoid erasure of histories (and human experiences), and ensure visibility on a global scale. The book delivers its promise of being a source for understanding the legal and international institutions dynamic during the Iraq-Iran war. It also offers the chance other researchers to build on this volume to grasp a more global history of aggression in international law manuscript reviews Iraq’s Aggression against Iran And The United Nations Position through a generative reading as a valiant contribution to International Relations, International Law, history, and knowledge production. Such works are vital to have an encompassing view of the international, avoid erasure of histories (and human experiences), and ensure visibility on a global scale. The book delivers its promise of being a source for understanding the legal and international institutions dynamic during the Iraq-Iran war. It also offers the chance other researchers to build on this volume to grasp a more global history of aggression in international law. این مرور کتاب کوتاه، نشر «تجاوز عراق به ایران و موضعگیری سازمان ملل متحد» را اقدامی مهم در بسط نگاه به روابط بین‌الملل، حقوق بین‌الملل، تاریخ، و تولید علم جهانی قلمداد می‌نماید. چنین تلاش‌هایی برای درک مفهوم «بین‌الملل»، جلوگیری از تاریخ‌زدایی و حذف تجارب انسانی، و طرح مسائل در عرصه جهانی لازم هستند. این مرور کتاب کوتاه، نشر «تجاوز عراق به ایران و موضعگیری سازمان ملل متحد» را اقدامی مهم در بسط نگاه به روابط بین‌الملل، حقوق بین‌الملل، تاریخ، و تولید علم جهانی قلمداد می‌نماید. چنین تلاش‌هایی برای درک مفهوم «بین‌الملل»، جلوگیری از تاریخ‌زدایی و حذف تجارب انسانی، و طرح مسائل در عرصه جهانی لازم هستند. این مرور کتاب کوتاه، نشر «تجاوز عراق به ایران و موضعگیری سازمان ملل متحد» را اقدامی مهم در بسط نگاه به روابط بین‌الملل، حقوق بین‌الملل، تاریخ، و تولید علم جهانی قلمداد می‌نماید. چنین تلاش‌هایی برای درک مفهوم «بین‌الملل»، جلوگیری از تاریخ‌زدایی و حذف تجارب انسانی، و طرح مسائل در عرصه جهانی لازم هستند.

http://www.iruns.ir/article_121934_99ae168318c9e2e748d68780bf9fc36c.pdf