Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 5 2 2025 09 23 A Reflection on the Legal Nature of Soft Law Instruments in International Law; with an Emphasis on the ILC’s Report on Non-Legally Binding Agreements تأملی بر ماهیت حقوقی اسناد نرم در حقوق بین‌الملل؛ با تأکید بر گزارش کمیسیون حقوق بین الملل راجع‌به موافقتنامه های غیرالزام‌آور 238 255 231377 10.22034/iruns.2025.516289.1172 EN Mahshid Ajeli Lahiji PhD in International Law, Faculty of Law and Political Science, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran. (Corresponding author) Seyed Ali Hosseini Azad ** PhD in International Law, Faculty of Law and Political Science, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran. Journal Article 2025 04 11 This article examines the legal nature of non-binding instruments in international law, with a particular focus on the International Law Commission's (ILC) report on non-binding agreements. In recent years, states have increasingly preferred using non-binding instruments over binding treaties due to their greater flexibility, confidentiality, immediacy of effect, and their capacity to facilitate the gradual development of international norms. However, identifying the legal status and implications of such instruments remains complex. In 2022, the ILC placed this topic on its long-term agenda and appointed Mr. Mathias Forteau as Special Rapporteur in 2023. In this study, using a descriptive-analytical method, it is examined that the first report essentially centers on clarifying terminology and distinguishing binding agreements from non-binding ones. The report also addresses the potential legal effects of non-binding agreements. Although these instruments do not create binding obligations under international law, they may still have legal relevance—for example, by contributing to the formation of customary international law or influencing the interpretation of treaties and understanding the legal character and potential effects of non-binding international agreements is essential to prevent unintended consequences in international relations. مقاله حاضر با تمرکز بر گزارش کمیسیون حقوق بین‌الملل در خصوص موافقتنامه‌های غیرالزامی به بررسی ماهیت حقوقی این اسناد در حقوق بین‌الملل می‌پردازد. در سال‌های اخیر، تمایل دولت‌ها به استفاده از اسناد غیرالزامی به‌جای معاهدات الزام‌آور افزایش یافته است؛ چراکه این اسناد انعطاف‌پذیرتر، قابل اصلاح، محرمانه و دارای اثر فوری‌اند و می‌توانند مسیر توسعه تدریجی هنجارهای بین‌المللی را هموار کنند. با این حال، پیچیدگی‌هایی در تشخیص جایگاه حقوقی این اسناد وجود دارد.کمیسیون حقوق بین‌الملل در سال ۲۰۲۲ بررسی این موضوع را در دستور کار خود قرار داد و در سال ۲۰۲۳ ماتیاس فورتئو را به عنوان گزارشگر ویژه تعیین کرد. در این مطالعه به روش توصیفی تحلیلی بررسی می‌شود که اساساً تمرکز نخستین گزارش کمیسیون بر تحلیل ترمینولوژی و نحوه معیارهای تمایز بین موافقتنامه‌های الزام‌آور و غیرالزام‌آور بوده است. گزارش همچنین به بررسی آثار حقوقی احتمالی این اسناد می‌پردازد. در واقع، گرچه این اسناد الزام‌آور نیستند، ممکن است واجد برخی آثار حقوقی مانند کمک به شکل‌گیری حقوق عرفی یا تأثیر بر تفسیر معاهدات باشند و شناخت دقیق ماهیت و آثار این اسناد برای جلوگیری از تبعات ناخواسته در روابط بین‌المللی ضروری است. http://www.iruns.ir/article_231377_9cc6ee2ac555acf522276ede65986cc9.pdf