Iranian Association for UN Studies Iranian Review for UN Studies 2645-646X 3 2 2020 07 01 Pandemic and Human Security: An Analysis with Special Reference to the Role of the United Nations همه گیری جهانی و امنیت انسانی با تأکید خاص بر نقش سازمان ملل متحد 103 131 143618 10.22034/iruns.2022.143618 EN Negin Shafiei Bafti Assistant Professor, Department of Law, Faculty of Law and Theology, Shahid Bahonar University, Kerman, Iran Journal Article 2022 01 22 Pandemic is the last phase of influenza viruses’ circulation which may have various impacts that threatens the maintenance of international peace and security. In its Resolution 2532, the UN Security Council described the COVID-19 pandemic as a likely threat to international peace and security. It is generally accepted that there are two approaches to security: national and human security. Both of these approaches have their own tools for managing a pandemic crisis. In the first part of this paper, the definition and various impacts of a pandemic will be discussed. The second part will address the securitization of health. In the third part, the paper will discuss how national and human security approaches would manage health crises including a pandemic. The paper recommends that in order to manage pandemic crisis as a global threat, the human-security approach would be much more effective due to its co-operation-oriented nature آخرین مرحله شیوع ویروس آنفولانزا، همه گیری جهانی است که به واسطه آثار و پیامدهای مختلفی که دارد، تهدیدی برای صلح و امنیت بین المللی محسوب می شود. شورای امنیت سازمان ملل متحد در قطعنامه شماره ٢٥٣٢، پاندمی کووید -١٩ را به عنوان تهدیدی پیش روی حفظ صلح و امنیت بین المللی قلمداد کرده است. به طور کلی در باب امنیت دو رهیافت وجود دارد: رهیافت امنیت ملی و رهیافت امنیت انسانی. هر کدام از این دو رهیافت ابزار و شیوه های خاص خود را برای مدیریت بحران همه گیری جهانی در اختیار دارند. در قسمت اول مقاله به تعریف و اثرات همه گیری جهانی خواهیم پرداخت. در قسمت دوم، امنیتی شدن سلامت بررسی می شود. در قسمت سوم نیز به ارزیابی چگونگی مدیریت بحران های سلامت از جمله همه گیری جهانی توسط دو رهیافت امنیت انسانی و امنیت ملی می پردازیم. بر مبنای این پژوهش، به نظر می رسد که رهیافت امنیت انسانی به واسطه ماهیت مشارکتی که دارد برای مدیریت بحران همه گیری جهانیبه عنوان تهدیدی جهانی کارآمدتر خواهد بود. http://www.iruns.ir/article_143618_40d1032a9b33852a3890a66d5632060b.pdf